In De Volkskrant bijlage van deze kerst verscheen een interview met Deborah Campert waarin zij vertelt over de laatste tijd met Remco en hoe zij omgaat met het verlies: “Deborah Campert was de laatste echtgenoot van schrijver en dichter Remco Campert. Ze zag hem afgelopen zomer wegzweven. Ze zou wel willen huilen om zijn dood. Maar ze kan niet huilen. Was ze zijn muze? Dat klinkt zo aanstellerig“ vertelt zij in het interview met John Schoorl.
Het blog:
Aan het einde van het jaar een een aanpassing en hopelijk verbetering voor dit blog.
Het blog is nu ook direct te benaderen via http://www.archiefremcocampert.com Het is nu tevens ontdaan van vervelende en ongewenste reclame van derden.
De intentie van de site is en blijft puur informatief.
Voor begin volgend jaar staat er o.a. een bericht op stapel over de columns die Remco Campert schreef voor de Haagse Post in de tweede helft van de jaren ’70. Voor de rubriek “Waar is Remco Campert?” schreef hij namelijk bijna wekelijks een column. Het overgrote deel hiervan is opgenomen in de gelijknamige bundel die verscheen bij De Bezige Bij. Er is echter ook een aantal dat mogelijk niet meer is kunnen worden opgenomen of redactioneel aangepast.
Een voorbeeld:
Kortom, er is genoeg te melden. Ook komend jaar weer.
Ten gevolge van zeer persoonlijke omstandigheden heeft dit blog heel lang gezwegen. We pakken de draag weer langzaam op.
Er is dit jaar genoeg gebeurd, uiteraard het overlijden van Remco Campert op 4 juli van dit jaar, waar lang(er) bij stil gestaan had mogen of moeten worden.
De Bezige Bij bracht als ode aan de dichter uit:
“Remco Campert – Vijftig onmisbare gedichten”.
In ieder geval is er ook nieuws van De Bezige Bij voor het komende voorjaar, want van de verzamelbundel “Gedichten” komt een uitgebreide editie in de boekhandel.
Maar er is nog geen nieuws over het boek “Twintigers – Brieven aan Rudy”:
Flaptekst boek met brieven van Remco Campert aan Rudy Kousbroek Het was vriendschap op het eerste gezicht tussen Remco Campert en Rudy Kousbroek. Ze leerden elkaar kennen in de schoolbanken van het Amsterdams Lyceum, in september ’45. Allebei waren ze getekend door de oorlog. Remco verloor zijn vader, Rudy het paradijs dat Nederlands-Indië voor hem als kind was. Op het lyceum, dat Campert voortijdig zou verlaten, legden zij de basis voor een levenslange vriendschap.
De twee hebben lange tijd met elkaar gecorrespondeerd, een briefwisseling die aanving in de roerige jaren vijftig. Die brieven zijn een prachtige weerslag van waar hun hoofd en leven vol van waren. Er zijn verliefdheden, romances en al dan niet weer verbroken huwelijken. Er is seks en drank en zottigheid. En er zijn de letteren, want Remco bevindt zich midden in het literaire leven van de Vijftigers, aardige jongens, die net als hij en Rudy de wereld aan het bestormen zijn. Twintigers bevat de brieven die Remco Campert in de jaren vijftig aan zijn vriend Rudy Kousbroek in Parijs schreef. Dat de brieven van Rudy aan Remco verloren gingen, laat onverlet dat dit boek het mooist denkbare beeld schetst van de meest vormende jaren van Remco Campert.
Helaas is, zover we hebben kunnen nagaan, ondanks de de aankondiging in de brochure Voorjaar 2022 , nog niet verschenen. Het is ook niet opgenomen in de brochure Voorjaar 2023 van de De Bezige Bij.
We zullen het rustig moeten afwachten.
Voordat Remco Campert overleed is een deel van de boeken uit zijn eigen bibliotheek verkocht. Veel werk van andere schrijvers met vaak een persoonlijke opdracht aan Remco Campert. Nu vaak te koop via Antiquariaat Artistiek Bureau. Een van de meer bijzondere zaken die via dit antiquariaat wordt aangeboden is een Collectie van 22 originele inkt- en waterverftekeningen op papier.
Elk ca. 150 x 104 mm. Elk afzonderlijk gesigneerd in inkt: ‘erce’ (‘RC’ = Remco Campert). Elk afzonderlijk gedateerd in inkt: ‘2013’ (4 x), ‘2014’ (4 x), ‘2015’ (13 x) en ‘2016’ (1 x). In origineel, door Campert beschilderd kartonnen omslag. Een tekening licht beschadigd langs onderrand.
Prachtige verzameling tekeningen, soms abstract, altijd kleurrijk. Veelal vrolijke figuren en vormen, maar een enkele tekening (van een slapend echtpaar in bed, bijvoorbeeld) is ontroerend en teder. Op één tekening staat tekst: ‘Ha Hi Ho’.
In de documentaire Verloop van jaren. Dichter bij Remco Campert (2016) van John Albert Jansen zijn verschillende tekeningen uit deze collectie te zien. Campert en zijn echtgenote, Deborah Wolf, bekijken ze en geven ironisch commentaar. Bij de tekening van een gele verfstreek zegt Wolf: ‘Dit is ook een topper.’ Waarop Campert na een stilte reageert met: ‘Het is niet écht slecht.’
Wellicht iets voor onder de kerstboom?
Hopelijk weer tot snel en ik wens iedereen alvast Fijne Kerstdagen en een Voorspoedig 2023.
Het Grote Remco Campert Archief 